Rossaert

Rossaert

Antiquariaat Rossaert is housed in a painstakingly restored premises in the historic heart of Antwerp, and has regularly played host to exhibitions there. These have included: Ubu à l'Anvers, around the life and work of Alfred Jarry, the logogrammes of Christian Dotremont, 19th- and 20th century photography - exhibitions featuring work on the Paris Commune, Les Lèvres Nues and Leo Dohmen, Dadaist work by Paul Joostens. Since the reopening in 2016 several publications have been made: DE ROSSAERT EN ZIJN PASSANTEN, ANTWERPEN VERLOREN STAD (1860-1880), ANTWERPEN METROPOOL(1885-1915) andANTWERPEN STAD VERBEELD (recent photographs by KARIN BORGHOUTS). All books are still available.

Antiquariaat Rossaert is gevestigd in een zorgvuldig gerestaureerd winkelpand in het historisch hart van Antwerpen. Sinds 1997 gaan er regelmatig tentoonstellingen door : Ubu à l'Anvers, rond leven en werk van Alfred Jarry, de logogrammen van Christian Dotremont, 19de en 20ste eeuwse fotografie – onder meer rond de Commune van Parijs, Les Lèvres Nues en Leo Dohmen, dadaïstisch werk van Paul Joostens.Sinds de heropening in2016 zijn er verschillende boeken verschenen: DE ROSSAERT EN ZIJN PASSANTEN, ANTWERPEN VERLOREN STAD(1860-1880),ANTWERPEN METROPOOL (1885-1915) en ANTWERPEN STAD VERBEELD (fotografie KARIN BORGHOUTS). Alle boeken zijn nog steeds voorradig.

Antiquariaat Rossaert est situé dans un ancien local commercial soigneusement restauré, dans le cœur historique d'Anvers. Depuis 1997, des expositions y ont régulièrement lieu: Ubu à l'Anvers, sur la vie et l'œuvre d'Alfred Jarry, les logogrammes de Christian Dotremont, la photographie des XIXe et XXe siècles – entre autres sur la Commune de Paris, Les Lèvres Nues et Leo Dohmen, l'œuvre dadaïste de Paul Joostens.Depuis la réouvertureen 2016 plusieurs publications sontparues: DE ROSSAERT EN ZIJN PASSANTEN, ANTWERPEN VERLOREN STAD (1860-1880), ANTWERPEN METROPOOL (1885-1915) et ANTWERPEN STAD VERBEELD (photographies de KARIN BORGHOUTS). Toutes les publications sont disponibles.

Nosestraat 7 | B-2000 Antwerpen (Belgium)

 

Contact:

+32 0477 55 10 28

ronnyvandevelde@outlook.com

Exhibitions

CURRENT EXHIBITION 

Hommage aan MAX ELSKAMP (1862-1931) 

 

Max Elskamp is zonder twijfel een van de grootste dichters van deze stad. Hij wordt geboren in de burgerij, studeert rechten, maar volgt niet het zakentraject van de familie. Vanuit zijn splendid isolation zal hij de stad bezingen. Niet de hebzucht van de havenbazen maar het ware leven van het gewone volk. Elskamp bekleedt een eigen plaats in het symbolisme. Hij neemt afstand van het exotische en het gezochte dat veel eigentijds werk kenmerkt, en vermengt verbeelding en dagelijkse werkelijkheid in een schijnbaar naïeve maar heel doordachte en economische taal. Zijn gedichten maken geen gekunstelde indruk, ze klinken even natuurlijk als een niet geheel vergeten lied dat uit de diepte van het geheugen opstijgt. Vanuit zijn zelfgekozen afzondering onderhoudt Elskamp nauwe contacten met schrijvers uit binnen- en buitenland, ook met zijn levenslange vriend Henry van de Velde die hij had leren kennen op het atheneum en die omslagen ontwerpt voor zijn eerste dichtbundels. Elskamp is ook grafisch kunstenaar en typograaf, hij illustreert en drukt zelf zijn eigen eerste bundels.

In zijn beeldend werk en zijn poëzie zoekt hij dezelfde doeltreffende en waarachtige eenvoud die hij had ontdekt in de volkscultuur. Hij verzamelt al heel vroeg en systematisch, net zo goed zonnewijzers als voorwerpen die verband houden met folklore. Met een groep vrienden sticht hij in 1900 het Conservatoire de la Tradition populaire, een vereniging die in 1907 leidt tot de oprichting van het Antwerpse Museum voor Folklore. De collectie van Max Elskamp vormt de basis van het – intussen door het MAS opgeslokte – museum dat zich ten doel stelt de 'relieken van de gebruiken en gewoonten van het volksleven' te bewaren en te tonen. De voorwerpen bestrijken het hele scala – van spaarpotten tot brutale spotprenten. Het hoeft niet te verwonderen dat een groot deel van Elskamps verzameling was gewijd aan 'tooverij', voorwerpen en documenten die verband houden met hekserij, waarzeggers, sterrenwichelaars…. Hij was een balling in deze wereld, poëzie was voor hem als een magische praktijk; een vorm van zelfverdediging en een uitweg naar een ander en beter universum.

Dat deze hommage doorgaat in Rossaert is geen toeval. Max Elskamp is om de hoek geboren, in de Sint Paulusstraat, en woont er tot 1870. Heimwee naar de verloren jeugd zal een vast thema worden in zijn werk. In 1922 publiceert hij de cyclus La Chanson de la rue Saint-Paul die wordt beschouwd als zijn meesterwerk. "C'est ta rue Saint-Paul, /Blanche comme un pôle, /Dont le vent est l'hôte/Au long de l'année."

De tentoonstelling evoceert verschillende aspecten van leven en werk van Max Elskamp: de eerste drukken van zijn literaire werk, een selectie van volkskunst, werk van zijn vriend Henry van de Velde.  

Opening op zaterdag 15 juni 2019 van 15 tot 18 uur

Tentoonstelling van 15 juni tot en met 22 september 2019

Openingsuren: van vrijdag tot en met zondag van 13 tot 18 uur

 

 

CAMIEL VAN BREEDAM

Rossaerts rariteitenkabinet

Over Camiel Van Breedam
Er is een grote verscheidenheid in zijn werken: assemblages, collages, reliëfs, objecten, beelden, constructies en environments. Ook in de materiaalkeuze is die verscheidenheid / veelvuldigheid te merken: hout, papier en metalen zijn de basismaterialen. Maar het zijn materialen die ooit al gebruikt zijn, die gediend hebben (restanten, overschotten, afval) en daardoor een patina hebben gekregen, al "een leven achter de rug hebben". Daarenboven zijn ook de onderwerpen én de inspiratiebronnen zeer uiteenlopend : het loodgietersatelier van vader, de Rupelstreek en zijn steenbakkerijen, de zee, de natuur, de Indiaan, de jaren 1920-1930, de Russische avant-garde, Bauhaus, etnische kunst, de New Orleans muziek en geprefereerde kunstenaars zoals o.m. Paul Klee, Chaïm Soutine, Joseph Cornell, Oskar Schlemmer, Georges Vantongerloo. Tot slot dromen, nachtmerries en ROOD. Zijn sociaal engagement vormt de rode draad en het bindend element.
De werken die Camiel Van Breedam in de Rossaert toont bestrijken een periode van 40 jaar. Een deel ervan zijn nooit eerder getoond. Door hun eigen-aardigheid passen ze voortreffelijk in de Rossaert - een charmant en poëtisch pand waar destijds klakken werden gemaakt en verkocht.
 

Opening op zaterdag 23 februari 2019 van 15 tot 18 uur

Tentoonstelling van 24 februari tot en met 12 mei 2019 

Openingsuren: van vrijdag tot en met zondag van 13 tot 18 uur

 

PAST EXHIBITIONS

ANTWERPEN METROPOOL 1885-1915
een boek en een tentoonstelling

Na Antwerpen verloren stad (1860-1885) maakt samensteller Ronny Van de Velde in een tweede fotoboek een wandeling door een stad die ontwaakt uit een lange slaap. De Scheldekaaien zijn rechtgetrokken, de oude omwalling is gesloopt. De scheepstrafiek neemt explosief toe. In de plaats van de vesten komt een echte boulevard naar voorbeeld van Wenen. Een verkeersas verbindt de nieuwe ‘kathedraal van den ijzerenweg’ met de oude kathedraal. Er wordt veel gebouwd, vooral buiten de oude stad. De economische boom brengt druk transport van goederen en personen op gang en laat de handel bloeien, van grote hotels en tavernes tot kleinhandel en markten waar ongeveer alles te koop is. De schaal van de nieuwe openbare gebouwen zoals opera, theater en gerechtshof getuigt van groot optimisme. De technische vooruitgang houdt gelijke tred met de economische groei, en fotografie is geen uitzondering. Wat voor de pioniers nog een magische handeling was, wordt een gewone en alomtegenwoordige gebeurtenis. Waar de eerste foto’s zo getrouw mogelijk het grootse patrimonium vastlegden dat grotendeels dreigde te verdwijnen, worden foto’s nu deel van het dagelijks leven. En wordt het dagelijks leven in een onherroepelijk veranderende stad ook het belangrijkste onderwerp van meestal anonieme fotografen. De moderne straatfotografie vindt hier haar oorsprong. Foto’s krijgen ook heel verscheiden functies: souvenir, reclame, propaganda, primitieve citymarketing.
De tentoonstelling in Rossaert brengt een selectie van foto’s uit het boek, aangevuld met kunst die in dezelfde jaren in Antwerpen is gemaakt door leermeesters en leerlingen van de beroemde academie. Heel verscheiden kunst: François Lamorinière die veel succes oogst met zijn landschappen; Henri de Braekeleer die tijdeloze situaties evoceert, ook invloed van Manet verwerkt; Walter Vaes waarvan de virtuoze stillevens en portretten aarzelen tussen realisme en impressionisme; Eugeen Yoors die beter bekend is voor zijn glasramen maar vooral voor het felle licht dat hij meebracht van een verblijf in Sevilla; Henry van de Velde en Jan Van Beers die beide ontsnappen uit Antwerpen om internationale carrières uit te bouwen, de ene als pionier van de moderne architectuur en vormgeving, de andere als lievelingsschilder van de toenmalige jetset.
 

Paul Joostens, Francis Picabia & Scènes érotiques de Paris


Het werk van Paul Joostens ( 1889-1960) en Francis Picabia (1879-1953) vertoont veel raakpunten. Beide principieel eigenzinnig en weerspannig, beide als vissen in het dadawater, maar ook kritisch voor de avant-garde waar ze deel van uitmaakten. Hun erotische werk dat opvallende gelijkenissen vertoont, bekleedt een centrale plaats in hun oeuvres. Zoals hun beste tijdgenoten ondergraven ze wat er nog overblijft van de burgerlijke kunstopvatting met ontleningen aan de lage cultuur – hier pornografie of graffiti.

In zijn werk van de dadajaren suggereert Picabia duidelijke parallellen tussen machines en mensen, tussen productieprocessen en seksueel verkeer. De vertaling in beelden van de fascinatie voor machines en erotiek gaat gepaard met veel ironie, in tegenstelling tot de dodelijke ernst van de futuristen. Boor en Boorkop (1918-21) illustreren uitstekend die houding. De erotische tekeningen uit 1925-27 – even grof en even niet-artistiek – passen in het pseudo-realisme waarmee de eenmansbeweging Picabia afscheid neemt van een avant-garde die hem te rechtlijnig is geworden. De 'vulgaire' tekentrant en motieven zijn bedoeld om de brave burger én de brave avant-gardist te schokken. Picabia heeft lak aan alle ongeschreven wetten van het kunstmilieu. Het is hem te doen om zijn eigen genot.


Joostens kiest voor antropomorfe architectuur of wapentuig, de vrouwen afwisselend gereduceerd tot object of geïmporteerd uit de film als genotzuchtige starlet. Hij geeft zijn eigen complexe relatie met vrouwen nadrukkelijk vorm: ze kunnen mechanisch-dominant maar ook frivool-meegaand zijn. Hij is een hautaine aristocraat die met karikaturale pen de teloorgang van oude schoonheid betreurt en tegelijk, paradoxaal genoeg, neogotische elementen combineert met volkse erotica. In het achterlijke Vlaanderen van zijn tijd stond de combinatie van seks en godsdienst garant voor schandaal. Allerminst vrijblijvend – zie onder meer het personage van de Poezeloes (Lolita-type) – laat hij de waarheid van zijn passies botsen met de schijnheilige leugen van de beschaafde wereld.

De ensembles Joostens en Picabia worden aangevuld met een reeks foto's waarmee prostituees zichzelf einde 19de eeuw adverteerden. Zelfs fraai ingelijst beloven ze met vanzelfsprekende brutaliteit een uur of meer gecontroleerde uitspattingen, die in de context van de schijnheilige burgerlijke moraal als efficiënte therapie fungeren. – Niet alleen komt fotografie blijvend aan bod in Rossaert, ze laat nu ook de prostitutie terugkeren die uit de buurt is verdreven.

 

JAN FABRE COLLAGETEKENINGEN VAN ALTAARSTUKKEN

In het kader van het stadsfestival Antwerpen Barok 2018 en ter gelegenheid van de 30-jarige samenwerking tussen Ronny & Jessy Van de Velde en Jan Fabre worden in de ROSSAERT collagetekeningen van Jan Fabre getoond die geleid hebben tot het drieluik Het monastieke optreden, Het mystieke contract en De extatische opname. Dit drieluik heeft Jan Fabre in opdracht van de stad Antwerpen gemaakt en zal vanaf 3 juli permanent getoond worden in de voormalige Sint-Augustinuskerk, Kammenstraat 81, vandaag het muziek- en ontmoetingscentrum AMUZ. Dit drieluik is een interpretatie van de oorspronkelijke altaarstukken van Van Dyck, Rubens en Jordaens die destijds voor de Augustinuskerk in 1628 werden gemaakt. De Sint-Augustinuskerk is te bezoeken: van 3 juli tot 9 augustus maandag van 14 tot 20 u / dinsdag tot en met vrijdag van 14 tot 17 u / van 3 september tot 10 december maandag van 14 tot 20 u.

Tegelijkertijd zullen in de Sint-Pauluskerk de drie sculpturen Heilige pillendraaier (kruis), Heilige pillendraaier met wandelstok, Heilige pillendraaier met laurierboom (brons, 24 karaat goud, 2016) van Jan Fabre tentoongesteld worden. De Sint-Pauluskerk is gratis toegankelijk elke dag van 14 tot 17 u, dit tot eind oktober.

Ook in de Onze-Lieve-Vrouwekathedraal is de bronzen sculptuur De man die het kruis draagt sinds 2015 permanent te bewonderen. Bezoekersuren Onze-Lieve-Vrouwekathedraal: ma-vr 10-17 u / za 10-15 u / zon-en feestdagen 13-16 u.

De tentoonstelling in de ROSSAERT begint van vrijdag 6 juli en is gratis toegankelijk
elke vrijdag en zaterdag van 13 tot 18 u tot 4 november, ook na afspraak.

 

Tekeningen en etsen van JAMES ENSOR (1860-1949)


Op 17 november 2018 opent Rossaert, bijhuis van galerie Ronny Van de Velde in de nabijheid van de St Pauluskerk te Antwerpen, een tentoonstelling met 25 tekeningen en een 30-tal etsen van James Ensor.

De tekeningen zijn alle te dateren tussen 1878 en 1885 en tonen Ensors vroege ontwikkeling en zijn eerste experimenten. Ze geven een inkijk in zijn artistieke creatieproces en hoe hij een eigen, unieke stijl ontwikkelt die buiten de klassieke conventies valt.

De jonge Ensor gaat in 1877 aan de Academie van Brussel studeren, waar hij gedurende 3 jaar een degelijke traditionele opleiding krijgt en zich de basistechnieken van het tekenen eigen maakt. Pas vanaf 1880 kan hij zijn snelle, receptieve geest de vrije loop laten en maakt zich al schetsend los van de academische normen. De observatie van zijn directe omgeving, zowel binnen als buiten zijn atelier, loopt als een rode draad door deze tekeningen. In een vlugge en open techniek legt hij ‘silhouetten’ vast van toevallige voorbijgangers en binnenshuis tekent hij objecten die hem omgeven of zijn huisgenoten tijdens hun dagelijkse bezigheden.

Uit de tentoongestelde werken blijkt duidelijk dat er geen sprake is van een lineaire productie. Stijl en schriftuur kunnen binnen dezelfde periode radicaal verschillend zijn en lijken af te hangen van onderwerpkeuze en temperament van de kunstenaar. Vele schetsbladen werden bovendien op een later tijdstip aangevuld met elementen die geen verband houden met de oorspronkelijke afbeelding. Over tekeningen van ca. 1874 tekent hij later een koets of zijn slapende moeder.


Naast deze tekeningen toont Rossaert een 30-tal etsen. James Ensor maakte de meeste van zijn prenten tussen 1886 en 1991. De gebruikte technieken zijn ets en drogenaald. Soms kleurt hij ze in. De thema’s zijn divers: stadsgezichten, soms zelfs imaginaire zoals De kathedraal, landschappen, geschiedkundige onderwerpen als De Gulden Sporenslag, Romeinse zegetocht, Darius, Vaarwel aan Napoleon, tijdgenoten, zelfportretten maar ook sociale thema’s.
Vanaf 1894 verwijzen ze vaak naar iconen uit zijn werk zoals De goede rechters en De slechte geneesheren en zijn ze een manier om zijn originele werken meer bekendheid te geven.

Tentoonstelling van 17 november tot en met zaterdag 29 december 2018
Open vrijdag en zaterdag van 13 tot 18 u en na afspraak.




De publicaties van de Rossaert: De Rossaert en zijn Passanten, Karin Borghouts en Antwerpen Metropool (1885-1915) zijn nog steeds beschikbaar in de Rossaert.