Jan Burssens (Mechelen 1925 - Nevele 2002)

Jan Burssens stamde uit een familie van plastische kunstenaars en schrijvers. Via zijn oom, de dichter Gaston Burssens ontmoette hij Paul Van Ostaijen. Op jonge leeftijd leerde hij het werk kennen van Pablo Picasso en het surrealisme. De kunstenaar rekent met tot één van de voornaamste Vlaamse existentialistische materieschilders.
Jan Burssens was na de Tweede Wereldoorlog een van de eersten om in Vlaanderen te reageren tegen het nog heersende Expressionisme en een soort Dripping Abstracte kunst te creëren. Geconfronteerd met het Existentialisme van Jean-Paul Sartre wijst zijn stijl naar de dripping-abstractie van Jackson Pollock en naar de surrealistische defiguratie van Francis Bacon.
Hij kreeg een eerder uiterst beperkte opleiding, eerst voor een paar maanden aan het Gentse St. Lucas, daarop een jaartje aan de Academie van Gent. Verder bleef hij autodidact. Toch werd hij er achteraf zelf leraar.
In 1951 en weer in 1954 werd hij onderscheiden bij la Jeune Peinture Belge . In 1952 stichtte hij de groep Art Abstrait.
Jan Burssens was ereburger van Nevele.

Jan Burssens - Untitled, 1953